Punt Welzijn Goedbezig Weert Blog

In gesprek met....

Op deze pagina een aantal gesprekken met verschillende mantelzorgers of professionals die je tegenkomt als mantelzorger.

 

In gesprek met Truus over het combineren van haar mantelzorgtaken met haar werk - mei 2019

"Ook de leidinggevende biedt een luisterend oor"

Truus (61 jaar) is mantelzorger voor haar moeder en werkt 40 uur als documentbeheerder bij een groot bedrijf waar diergeneesmiddelen worden geproduceerd. Inmiddels werkt Truus hier al bijna 30 jaar en gaat elke dag met veel plezier naar haar werk.

Als mantelzorger voor haar moeder komt ze regelmatig in Weert, zelf woont ze in de gemeente Horst. Ze helpt moeder onder andere met het doen van de boodschappen, gaat mee naar het ziekenhuis of brengt iets te eten. “Ik ben niet altijd dichtbij. Dat is een nadeel van het mantelzorgen, want je bent er niet altijd meteen. Maar mijn moeder weet dat en zal me ook niet lastig vallen als het niet nodig is”. Als er iets aan de hand is heeft Truus haar moeder op het hart gedrukt om te bellen. Ze zegt dan tegen haar moeder: “Mam, als er iets is moet je bellen. Dan kan ik tenminste beoordelen of het wel of niet noodzakelijk is of ik kom.”

Hoe combineert Truus haar fulltime werk met haar taken als mantelzorger?

Als Truus met haar moeder een afspraak in het ziekenhuis heeft, of als er iets aan de hand is geeft Truus dit aan bij haar leidinggevende en is er alle ruimte om in te spelen op de situatie. “Ik moet gewoon mijn uren werken, of ik die linksom of rechtsom werk”. Truus start haar werkdag altijd om half 7 en gaat in principe om 3 uur naar huis. Als ze de ene dag eerder naar huis moet, dan werkt ze de volgende dag wat langer.

Truus heeft dit samen met haar leidinggevende besproken. Ze gaf aan dat ze mantelzorger is van haar moeder en toen zijn ze in gesprek gegaan om te kijken hoe ze dit samen het beste konden oplossen. Deze flexibele manier van werken is voor haar ideaal om de zorg voor haar moeder en haar werk te blijven combineren. Truus heeft nog nooit gebruik gemaakt van zorgverlof, maar weet wel dat mocht het noodzakelijk zijn dit mogelijk is.

Haar collega’s hebben weinig last van haar wisselende aanwezigheid. Ze weten waar ze naartoe is en ondervinden hier werkinhoudelijk geen last van. “Ze hebben meer last als ik op vakantie of ziek ben, dan wanneer ik een paar uur weg ben.” Haar collega’s zijn altijd betrokken bij de situatie en vragen regelmatig hoe het met haar gaat. Truus vindt dit heel prettig.

Wat heb je hiervan geleerd?

Truus vindt het belangrijk om haar baan aan te houden, immers moeten ook de maandelijkse kosten betaald worden. Maar ook het zorgen voor haar moeder vindt ze heel belangrijk: “Hoe lang heb je haar nog en heb je er straks geen spijt van als je het niet doet”.

Om deze twee dingen met elkaar te combineren geeft ze aan dat het heel belangrijk is om het goed met je werkgever te bespreken en samen te kijken naar een voor beiden passende oplossing. “Het is fijn dat ze weten wat er speelt en dat als het noodzakelijk is, ik weg kan”. Het bespreekbaar maken is stap één om er iets aan te kunnen doen. Truus kan inmiddels ook bij haar leidinggevende terecht voor een luisterend oor rondom de situatie van haar moeder.

 Wat kan Punt Welzijn voor jou betekenen?

Wil jij het in jouw bedrijf ook zo goed geregeld hebben als bij Truus? Of merk je dat je als mantelzorger vast loopt in het combineren van jouw baan met jouw taken als mantelzorger? Neem contact op met Punt Welzijn via 0495 – 697900 of mantelzorg@puntwelzijn.nl


 

In gesprek met Marga en Anja over Wmo indicatie begeleiding - januari 2019

“We vroegen een zorgboerderij aan maar nu krijgt hij ook begeleiding thuis. Dat is nou net wat vader wou en waar wij als mantelzorgers blij van worden”.

Marga* (60 jaar) en Anja* (56 jaar) zijn mantelzorger voor hun vader van 88 jaar. Zij vroegen voor hem een indicatie aan bij de Wmo voor een zorgboerderij. Dat wordt de “indicatie begeleiding” genoemd.

Vader is slechthorend en slechtziend en is daardoor in een isolement terecht gekomen. Hij kan niet goed zelfstandig de deur uit, al loopt hij wel een klein blokje om met zijn rollator. Hij wil heel graag meer naar buiten en onder de mensen komen. Binnenshuis is hij erg beperkt in zijn bezigheden, dat komt vooral doordat hij slecht ziet.

Tijdens de Week van de Mantelzorg, in november, kwamen de zussen in contact met een mantelzorgondersteuner van het Steunpunt Mantelzorg. Hier besloten ze dat deze ter ondersteuning en als extra luisterend oor aanwezig zou zijn bij het keukentafelgesprek van de Wmo. Dit was een goede keuze, de mantelzorgondersteuner vroeg door om zaken te verduidelijken en gaf deskundige informatie.

De mantelzorgondersteuner attendeerde hen erop dat de “indicatie begeleiding”, die onder andere ingezet kan worden voor dagbesteding bij een zorgboerderij, ook gecombineerd kan worden met “individuele begeleiding” thuis. En dat was nou net wat vader graag wou; iemand die een keer met hem gaat wandelen en een avond bij hem op bezoek komt. Gewoon om een praatje te maken en te zorgen dat hij niet om 19:00 uur in slaapt valt van verveling.

Inmiddels is het zo dat vader één keer per week naar de zorgboerderij gaat en er op twee momenten per week individuele begeleiding thuis is. De combinatie van beide vormen maakt het tot maatwerk dat past bij de wensen van Marga, Anja en hun vader.

Wat betekent dit voor Marga en Anja, de mantelzorgers?

Zij kunnen beiden met een gerust hart gaan werken en hoeven één keer per week niet voor een maaltijd voor hem te zorgen, omdat vader dan bij de zorgboerderij eet. Zij hebben daarnaast één avond en één middag per week “vrij” omdat er dan begeleiding aan huis is voor vader. Dit geeft hun een gerust en een fijn gevoel.

Vind je dit interessant en wil je hier meer over weten? Neem contact op met het Steunpunt Mantelzorg via goedbezig@puntwelzijn.nl of bel 0495-697900.

*Marga en Anja zijn gefingeerde namen


 

In gesprek met Monique over respijtzorg - juli 2018

In 2012 vroeg Monique* voor het eerst respijtzorg aan bij de Wmo. Bij een zorginstelling in Weert was een logeerkamer beschikbaar met een bed, kast, stoel en tafel en klein aanrecht. Als haar man er zou logeren zou ze zelf voor de maaltijden en was moeten zorgen. Er was geen dagbesteding voor hem mogelijk. Haar man zou ook de maaltijd in de eetzaal kunnen gebruiken maar dan zou er een vrijwilliger geregeld moeten worden die hem dan naar beneden bracht en terug naar zijn kamer….

In 2013, 2014 en 2015 vroeg ze opnieuw respijtzorg aan maar ook toen heeft ze daar geen gebruik van gemaakt vanwege dezelfde omstandigheden.

In 2018 is het haar echter gelukt. Ze is naar haar huisarts gestapt en heeft aangegeven dat ze het niet meer volhield. Het jarenlang zorgen voor haar man was te zwaar en te veel geworden. Na veel inspanningen van diverse betrokken partijen is het toen gelukt om haar man 3 weken in het verpleeghuis te laten logeren zodat zij zelf op adem kon komen. Haar man kent het verpleeghuis en ze kennen hem ook omdat hij daar al sinds jaren enkele dagen per week heen gaat voor dagbesteding. Dus voor hem een vertrouwde plek en een gerust gevoel voor haar. Ook dagbesteding, maaltijden en verzorging waren geregeld.

Monique heeft genoten van haar vrije weken, gewoon thuis. Ze maakt graag gebruik van het aanbod om deze logeerplek nog eens aan te vragen.

*Monique is een gefingeerde naam.

Herkent u dit, wij horen het graag. Het Steunpunt Mantelzorg is er om op te komen voor de belangen van mantelzorgers en signalen met de beleidsmakers van de gemeente te bespreken.

Mailen: goedbezig@puntwelzijn.nl of bel met 0495-697900 en vraag naar een van de mantelzorgondersteuners.


 

In gesprek met Latifa Berraqui (Wmo regisseur) - juni 2018

Latifa Berraqui. Zij is werkzaam als Wmo regisseur bij de afdeling Wmo van de gemeente Weert. Zij voert keukentafelgesprekken bij mensen die een Wmo melding hebben gedaan. Zo ziet de dag van een Wmo regisseur eruit!

06:15 uur:

Tijd om op te staan en me klaar te maken voor mijn werk. Ik eet een lekker ontbijt en stap in de auto naar Weert.

08:00 uur:  In het gemeentehuis aangekomen zoek ik een werkplek aangezien we geen vaste plekken hebben. Ik start de computer op en haal een kopje koffie. Mijn werkdag begint.

Ik lees en beantwoord mijn mails en bereid twee huisbezoeken voor die voor vandaag gepland staan. Een collega van de Vraagwijzer belt me om advies te vragen over een cliënt en ik verzet een afspraak omdat de cliënt in het ziekenhuis is opgenomen.

09:30 uur:  Mijn eerste huisbezoek is op Boshoven waar ik een keukentafelgesprek zal voeren. De dochter was als mantelzorger aanwezig bij dit gesprek. Het ging over een melding voor hulp in het huishouden bij een weduwnaar van 84 jaar. Vele onderwerpen worden besproken en er is ook aandacht voor de taken van de mantelzorger. Wat is er nodig voor meneer, wat gaat er goed en wat heeft de mantelzorger nodig?

11.00 uur:  Zo, even een muziekje aan in de auto en een appel voor onderweg naar het volgende huisbezoek op Groenewoud. Een getrouwde vrouw van 58 jaar die een herseninfarct heeft gehad, heeft een melding gedaan om de dagbesteding en de individuele begeleiding die hij krijgt, te verlengen. Haar man is mantelzorger en aanwezig bij het gesprek maar ook de begeleidster van de zorgboerderij waar zij 1x per week naar toe gaat. Om een goed beeld te krijgen van de situatie is het altijd fijn als de betrokkenen bij het gesprek aanwezig kunnen zijn,

12.30: Ik heb honger en eet mijn boterhammen normaal gesproken op samen met collega’s. Maar vandaag heb ik een lunchwandeling met ex-collega’s van Punt Welzijn. Het komt regelmatig voor dat de gesprekken me persoonlijk raken en dit is een moment om even af te schakelen.

13.00: Er is telefonisch contact met een paar collega’s en maatschappelijk werk over de mevrouw die ik vanmorgen bezocht aangezien zij meerdere vragen had, waarin zij misschien iets kunnen betekenen. Wmo regisseurs werken niet alleen maar juist vaak samen met anderen. Meestal werk ik de keukentafelgesprekken van ’s morgens meteen uit en werk andere dossiers bij. Maar vanmiddag niet.

14.00 uur: Overleg met Kan (Kennis Advies Netwerk) bij Punt Welzijn. Daar kan ik te voet naar toe; even in de frisse lucht. Meerdere zorgaanbieders zoals de thuiszorg, casemanagers dementie en woonbegeleiders werken hierin samen. We delen onze kennis over actuele ontwikkelingen doordat er korte lijntjes zijn. De samenwerking kan zo verbeterd worden.

16.00 uur: Terug naar kantoor om mails te lezen, te beantwoorden en telefoontjes te plegen.

17.30: Ik rijd naar huis en dan begint de rest van mijn dag als echtgenote, moeder van een zoon en dochter en als mantelzorger voor mijn vader. Hij is 87 jaar en woont gelukkig in de buurt. Samen met mijn familie zorg ik voor hem aangezien hij volledig afhankelijk is van zorg.

En dan begint mijn weekend.